روابط عمومي و رسانه

يكي از مباحثي كه در چند سال اخير در حوزه علم روابط عمومي در ايران واردشده و براي آن همايش‌هاي ملي و حتي بين‌المللي گذاشته شده است موضوع روابط عمومي الكترونيكي يا ديجيتالي است. كه از اين رهگذر واحدهاي روابط عمومي بتوانند با بهره‌گيري از تكنولوژيهاي نوين، ظرفيت‌هاي جديد ارتباطي و اطلاع‌رساني خود را تسريع نمايند. ولي در اين ميان آنچه قابل تامل و تعمق است اينكه براي بهره‌مندي از اين تكنولوژي و ظرفيت در ابتدا بايد زيرساخت‌هاي آن بويژه در دستگاههاي اجرايي فراهم گردد. و اين در حالي است كه با وضعيت موجود واحدهاي روابط عمومي در ايران كه اكثر آنها بويژه در استانها از حداقل امكانات سخت افزاري نظير رايانه، اينترنت، خطوط آزاد تلفن و حتي دستگاه نمابربهره‌مند نيستند. چگونه مي‌توان صحبت از روابط عمومي الكترونيك كرد و براي آن همايش‌هايي در سطح ملي و بين‌المللي با طرح مباحث آرمانگرايانه گذاشت. روابط عمومي كه امروز از مسايل ساختاري چون نبود نگرش علمي و تخصصي و حرفه‌اي بدان، نداشتن جايگاه و منز لت و اعتبار لازم در سازمان، عدم بهره‌مندي از بودجه مناسب و از همه مهمترنبود نيروي انساني متخصص و آموزش ديده در رنج است. نيازمند برگزاري همايش‌هايي علمي باموضوع بررسي مسايل و مشكلات و موانع توسعه روابط عمومي در ايران است، لذا به نظر مي‌رسد تا مسايل اصلي و پايه‌اي در روابط عمومي در ايران به بحث و بررسي گذاشته نشود و اكثر واحدهاي روابط عمومي به حداقل‌هايي از لحاظ جايگاه و اعتبار و توانمندي نرسند وارد شدن به حوزه‌هاي تخصصي ديگر نه تنها مشكلي را حل نخواهد كرد بلكه اثرگذاري و اثربخشي اين مباحث را در عرصه عمل كاهش داده و جنبه مباحث لوكس و تشريفاتي را به خود مي‌گيرد. در عين حال اين نوشتار به دنبال آن نبوده كه برگزاري همايش‌هاي ملي و بين‌المللي در عرصه روابط عمومي الكترونيك را به چالش بكشد بلكه يادآوري اين نكته اساسي است كه مسايل امروز و اولويت‌دار روابط عمومي ايران با اين رويكرد فاصله معني‌داري دارد. اميد آن كه باتوجه به تاكيدات مكرر مقامات عاليرتبه نظام بويژه در يكسال اخير بر ساماندهي و تحول در واحدهاي روابط عمومي شاهد ارتقاء جايگاه، منزلت و حمايت و كارايي موثرتر اين واحدهاي ارتباطي در كشور باشيم.

يكي از مباحثي كه در چند سال اخير در حوزه علم روابط عمومي در ايران واردشده و براي آن همايش‌هاي ملي و حتي بين‌المللي گذاشته شده است موضوع روابط عمومي الكترونيكي يا ديجيتالي است. كه از اين رهگذر واحدهاي روابط عمومي بتوانند با بهره‌گيري از تكنولوژيهاي نوين، ظرفيت‌هاي جديد ارتباطي و اطلاع‌رساني خود را تسريع نمايند. ولي در اين ميان آنچه قابل تامل و تعمق است اينكه براي بهره‌مندي از اين تكنولوژي و ظرفيت در ابتدا بايد زيرساخت‌هاي آن بويژه در دستگاههاي اجرايي فراهم گردد. و اين در حالي است كه با وضعيت موجود واحدهاي روابط عمومي در ايران كه اكثر آنها بويژه در استانها از حداقل امكانات سخت افزاري نظير رايانه، اينترنت، خطوط آزاد تلفن و حتي دستگاه نمابربهره‌مند نيستند. چگونه مي‌توان صحبت از روابط عمومي الكترونيك كرد و براي آن همايش‌هايي در سطح ملي و بين‌المللي با طرح مباحث آرمانگرايانه گذاشت. روابط عمومي كه امروز از مسايل ساختاري چون نبود نگرش علمي و تخصصي و حرفه‌اي بدان، نداشتن جايگاه و منز لت و اعتبار لازم در سازمان، عدم بهره‌مندي از بودجه مناسب و از همه مهمترنبود نيروي انساني متخصص و آموزش ديده در رنج است. نيازمند برگزاري همايش‌هايي علمي باموضوع بررسي مسايل و مشكلات و موانع توسعه روابط عمومي در ايران است، لذا به نظر مي‌رسد تا مسايل اصلي و پايه‌اي در روابط عمومي در ايران به بحث و بررسي گذاشته نشود و اكثر واحدهاي روابط عمومي به حداقل‌هايي از لحاظ جايگاه و اعتبار و توانمندي نرسند وارد شدن به حوزه‌هاي تخصصي ديگر نه تنها مشكلي را حل نخواهد كرد بلكه اثرگذاري و اثربخشي اين مباحث را در عرصه عمل كاهش داده و جنبه مباحث لوكس و تشريفاتي را به خود مي‌گيرد. در عين حال اين نوشتار به دنبال آن نبوده كه برگزاري همايش‌هاي ملي و بين‌المللي در عرصه روابط عمومي الكترونيك را به چالش بكشد بلكه يادآوري اين نكته اساسي است كه مسايل امروز و اولويت‌دار روابط عمومي ايران با اين رويكرد فاصله معني‌داري دارد. اميد آن كه باتوجه به تاكيدات مكرر مقامات عاليرتبه نظام بويژه در يكسال اخير بر ساماندهي و تحول در واحدهاي روابط عمومي شاهد ارتقاء جايگاه، منزلت و حمايت و كارايي موثرتر اين واحدهاي ارتباطي در كشور باشيم.

يكي از سنت هاي حسنه اي كه در چند سال اخيردر زمره برنامه‌ كنفرانس‌ها و همايش‌هاي ملي و بين المللي روابط عمومي در ايران قرار گرفته است، معرفي، تقدير و تجليل از پيشكسوتان، اساتيد پيشگام و چهره هاي ماندگار روابط عمومي در ايران و حتي جهان است و در اين مسير برنامه ريزان و مجريان اينگونه كنفرانس‌ها در اين بخش نيزدر حال رقابت با ديگري براي شناسايي و معرفي چهره‌هاي جديد در اين عرصه هستند، هر چند كه همانطور كه اشاره شد نفس اين معرفي و تجليل كاري ارزشمندوقابل تقدير است ولي در اين ميان آنچه قابل تامل و تعمق است آنكه معيارها و شاخصه هاي شناخت، معرفي و تجليل از اين بزرگان بايد تابع اصول و منطقي علمي و هم جانبه باشد، به عبارتي ديگر فرد و شخصيتي بايد در قالب هر كدام از اين الفاظ به جامعه روابط عمومي معرفي شود كه شموليت اين علم ، فن و حرفه را به طور جامع داشته باشد. شخصيتي كه پژوهشگر ، نويسنده و داراي تاليف هاي متعدد در اين زمينه وهمچنين داراي سوابق ديرينه علمي ،مديريتي و اجرايي در روابط عمومي بوده و سالها در اين زمينه تحقيق و تجربه كرده باشد و جامعه روابط عمومي ايران برانتخاب وي اتفاق نظر كلي داشته باشد نه اينكه به سمتي پيش رويم كه فارغ از شاخصه هاي اصلي به يكي دو توانمندي فردي و يا مصلحت انديشي، اساتيد پيشگام و چهره‌ماندگار روابط عمومي معرفي كنيم كه گاهاً برخي از اين افراد ،انديشمندان قابل تقديري در ساير حوزه هاي علوم اجتماعي ، ارتباطات و روزنامه نگاري بوده‌اند نه روابط عمومي، لذا به نظر مي رسد بايد رويه‌اي از سوي مجريان اين كنفرانس‌ها ايجاد شود كه اگر در سال فردي به عنوان پيشگام يا چهره‌ماندگار در روابط عمومي ايران با آن شاخصه هاي اصلي وجود نداشت ضرورتي به معرفي فرد و شخصيتي جديد نباشد . تا اعتبار و جايگاه چنين سنت حسنه و مبارك و ارزشمندي در ترد افكار عمومي جامعه روابط عمومي كاهش نيابد . در اين نوشتار رويكرد با هيچ فرد و شخصيتي در اين عرصه نيست چرا كه حتي برخي از اين افرادي كه به عنوان استاد پيشگام يا چهره ماندگار روابط عمومي معرفي شده اند خود اعتراف كرده كه حوزه تخصصي و اصلي فعاليت‌شان در زمينه علم روابط عمومي نبوده و تنها لطف مجريان اين كنفرانس ها شامل حال آنان شده است.

فرصتي دست داد كه با يك گروه 50 نفره از مديران و كارشناسان روابط عمومي بازديدي از كشور مالزي داشته باشيم. طي اقامت يك هفته اي در اين كشور كه از 5 تا 12 دسامبر طول كشيد انجمن روابط عمومي مالزي برنامه هاي متنوعي را براي گروه ايراني تدارك ديده بود . شركت در سمينار علمي روابط عمومي با موضوع « روابط عمومي و چند فرهنگي» در دانشگاه تكنولوژي و خلاقيت، ديدار و گفتگو با اعضاي انجمن روابط عمومي مالزي و ارتباط گران تجاري بين المللي، ملاقات با وزيران اطلاعات و تبليغات، زن، خانواده و جامعه و شوراي شهر كوالالامپور، بازديد از خبرگزاري ملي« برناما» و روزنامه قديمي و پر تيراژ « نيواستر تيز تابمز» و ..... از جمله مهمترين برنامه هاي علمي و آموزشي سفر مذكور را شامل مي گرديد. همچنين بازديد از شهر جديد و زيباي سايبر جايا و مركز مخابراتي تله كام( TM )شهر كوالالامپور و برج هاي معروف دوقلوي پتروناس از ديگر ديدني هاي اين كشور به حساب مي آمد كه در برنامه بازديد گروه ايراني قرار گرفت. نكته قابل تأمل در تمامي ملاقات ها و بازديدها كه با رويكرد نوع روابط عمومي و ارتباطات در مالزي انجام مي شد توجه و تأكيد طرف هاي مالزيايي براهميت قائل شدن بر تقابل فرهنگ ها، پاسخگويي به نيازها و سلايق مختلف مشتريان، جهانگردان و مهاجران و رضايت حداكثري تمامي كساني بود كه پا به اين كشور مي گذارند. به همين جهت شعار سال مالزي نيز گردشگري و توريسم بود و تمامي دستگاهها و سازمان هاي ذيربط موظف بودند بسترهاي لازم را براي جذب و رضايت مهاجران به اين كشور فراهم آوردند، بدون ترديد بايد گفت در اين زمينه نيز موفق بودند. برخورد صميمانه و همراه با احترام با مهمانان، مهيا كردن مراكز مختلف ديدني و تجاري، تنوع غذايي، سيستم هاي پيشرفته حمل و نقل درون و برون شهري با محيطي سرسبز، جنگلي و زيبا دست به دست هم مي داد كه مسافران و مهمانان، كشور مالزي را با خاطرات خوب، به ياد ماندني و رضايت بخشي ترك كنند.
به بيان ديگر مي توان گفت روابط عمومي در حوزه بين المللي در مالزي توانسته بود وظايف خود را به درستي انجام دهد و تصويري مناسب و افتخار آميز از اين كشور اسلامي ارائه نمايد واز طرف ديگر سود سرشاري را از توسعه گردشگري عايد اين كشور كند. كاربردي و عملياتي كردن مأموريت هاي روابط عمومي در دو حوزه داخلي و بين المللي از جمله مواردي بود كه در كشور مالزي تحقق يافته بود.

آيين‌نامه جديد نحوه فعاليت، وظايف و اختيارات روابط عمومي دستگاههاي اجرايي دولت تصويب و ابلاغ شد. آيين‌نامه‌اي كه در آن بر ضرورت همكاري با رسانه‌هاي جمعي، پاسخگويي به ابهام‌ها و اطلاع‌رساني، اجراي طرح‌هاي تبليغاتي، برگزاري مراسم و مناسبت‌ها، ايجاد حسن رابطه بين كاركنان و مسئولان دستگاه، نظارت بر انتشارات سازماني، مديريت كردن پايگاههاي اطلاع‌‌رساني الكترونيكي و انجام فعاليتهاي افكارسنجي تاكيد و روابط عمومي را ملزم به مديريت و اجراي برنامه‌هاي فوق كرده است. در آيين‌نامه براي تحقق ماموريت‌هاي مذكور خوشبختانه ايجاد سازوكار افزايش جذب ظرفيت ساختار نيروي انساني روابط عمومي با ارتقاء پست‌هاي سازماني و آموزش مديران روابط‌عمومي ديده شده است و از سوي ديگر اختصاص حداقل 2 در هزار بودجه جاري ستادي و استاني به روابط عمومي‌ها مدنظر قرار گرفته كه در صورت ضمانت اجرايي اين مفاد اميد مي‌رود شاهد رفع بسياري از موانع و تنگناهاي بر سر راه توسعه و تحول روابط عمومي در سازمان‌ها باشيم. انتخاب مديران روابط عمومي به عنوان سخنگويان دستگاهها، انجام وظيفه زيرنظر بالاترين مقام سازمان و مديريت متمركز روابط عمومي بر پايگاههاي اطلاع‌رساني الكترونيكي در سازمان‌ها از ديگر نقاط قوت آيين‌نامه در راستاي تقويت و ارتقاء سطح سازماني و كارايي روابط عمومي‌ها محسوب مي‌گردد. در اين ميان آنچه بيش از همه قابل تامل و تعمق است لزوم تلاش دولت بويژه شوراي اطلاع‌رساني دولت و مديران روابط عمومي دستگاههاي اجرايي بر تحقق اجراي تمامي مفاد آيين‌نامه مذكور است تا آيين نامه مذكوربه سرنوشت آيين‌نامه‌هاي قبلي كه درصدي كمي از آن تحقق يافت منجر نگردد. به هر حال آيين‌نامه موردنظر يك فرصت جديد ديگر براي روابط عمومي‌هاست كه يكبار ديگر بتوانند بر رفع برخي از مشكلات تاريخي و ساختاري خود فائق آيند.

از سوي انجمن بين‌المللي روابط عمومي، سال 2007 به عنوان سال اخلاق در روابط عمومي نامگذاري شده است. سالي كه هدف از اين نامگذاري توجه دادن بيشتر روابط عمومي‌ها به رعايت و تقويت معيارها و ارزش‌هاي اخلاقي و انساني در ارتباطات اجتماعي است. نكته ظريفي كه در اين ميان قابل تامل و تعمق است آنكه براستي جايگاه اخلاق در فعاليتها و ماموريتهاي روابط‌عمومي كجاست؟ و آيا روابط عمومي‌ها تا چه ميزان خود را پايبند به معيارها و موازين اخلاقي بويژه درارتباط بامخاطبان مي‌دانند؟و...
آنچه مسلم است آن كه بين اخلاق به عنوان يك شاخص و معيار انساني با نوع ماهيت و فعاليتهاي روابط عمومي رابطه‌اي بسيار نزديك و تنگاتنگ وجود دارد. در واقع روابط عمومي بدون اخلاق معنا و مفهوم واقعي خود را نخواهد داشت چرا كه اساس ارتباط و رابطه انساني و پايداري آن بين يك سازمان و مخاطبانش را صداقت و ايجاد اعتماد متقابل تشكيل مي‌دهد و روابط عمومي چيزي جز اين نيست، به عبارتي ديگر روابط عمومي زماني در مسير صحيح خود حركت مي‌كند كه در جريان دوسويه ارتباط بين سازمان و مخاطبان مهمترين اصل كه همانا معيارهاي اخلاقي است رابدرستي رعايت نمايدو بارويكرد ديگري مي توان گفت روابط عمومي بدون اخلاق ديگر روابط عمومي نيست، روابطي است كه براساس معيارهاي ديگري چون سودجويي، منفعت طلبي و سازمان محوري بنا نهاده شده است و در اين چرخه ارتباط آنچه به حساب نمي‌آيد، همانا مخاطبان، خواسته‌ها و نيازهاي آنان است. بنابراين يكي از شاخصه‌هاي مهم روابط عمومي مطلوب و كارآمد پايبندي آن به ارزشهاي اخلاقي در تبادلات و ارتباطات با مخاطبان است. اميد است در اين سال كه به عنوان سال اخلاق در حوزه تخصصي روابط عمومي‌ها نامگذاري شده است دست‌اندركاران اين حرفه بيش از پيش در ارتباط با مخاطبان خود موازين و معيارهاي اخلاقي و انساني رعايت كرده و همواره منافع و رضايت مخاطبان و مشتريان را بر هر مصلحت ديگري ترجيح دهند.

 

بالاخره بعد از سالها تلاش و پيگيري دست‌اندركاران روابط عمومي، جامعه روابط عمومي ايران به همت شوراي اطلاع‌رساني دولت صاحب روزي ملي شد. 27 ارديبهشت ماه روزي كه درسطح جهاني نيزبه عنوان روزارتباطات وجامعه اطلاعاتي نامگذاري شده است، به عنوان روز روابط عمومي و ارتباطات تعيين گرديد. خوشبختانه در اولين سال اين روزمراسم ويژه اي باحضور و سخنراني دو تن از سران قوه مجريه و مقننه ، رئيس جمهوري و رئيس مجلس شوراي اسلامي درسالن اجلاس سران برگزارشدكه اهميت، شأن و جايگاه اين حرفه خطير و پر مسئوليت را بيش از پيش در سطح جامعه به قضاوت ‌گذارد. روزي كه در آن تأكيد شد،‌ روابط عمومي‌ها بايد فضاي مناسبي را براي ارتباط صميمانه و عاطفي ميان مردم و مسئولين ايجاد كنند و بابرقراري يك ارتباط دو سويه رضايت مردم را در محور برنامه‌هاي ارتباطي خويش قرار دهند. و از سوي ديگر روابط عمومي‌ها از رويكرد توجيه‌گري عملكرد سازمان‌ها به سمت واقع‌گرايي و اطلاع‌رساني صحيح حركت نمايند. به واقع مي‌توان گفت روزملي ارتباطات و روابط عمومي مي‌تواند نقطه عطفي را در توسعه و تحول واحدهاي روابط عمومي در ايران ايجاد نمايد. همچنين در اين روز از سوي سخنگوي دولت اين خبر اعلام شد كه آئين‌نامه نحوه وظايف و اختيارات روابط‌عمومي‌ها در دولت به تصويب رسيده و بزودي به دستگاههاي اجرايي ابلاغ مي‌شود، آئين‌نامه‌اي كه در آن روابط عمومي‌ها نقش سخنگويي را در سازمان‌ها ايفا خواهند كرد و زير نظر بالاترين مقام سازمان انجام وظيفه خواهند نمود. و اعتبارات مناسبي نيز براي فعاليتهاي تخصصي و حرفه‌اي به آنان اختصاص خواهد يافت. بهرحال نگاه حاضر به روابط عمومي و جايگاه آن در كشور با اجرايي شدن اين توجهات مي‌تواند گام‌هاي بلندي را در حركت روبه رشد نظام ارتباطي و روابط عمومي دركشور بردارد و اين حرفه و فن تخصصي را در جايگاه و مرتبه و منزلت واقعي خويش قرار دهد. روابط عمومي در ايران با توجه به عقب افتادگي‌هاي تاريخي آن داراي مشكلات ساختاري، نظير فقدان نگرش علمي به اين حرفه، كمبود نيروي انساني متخصص، عدم حمايت و توجه مديران ارشد به اين حرفه و مشكلات آموزشي و تشكيلاتي است كه نيازمند حمايت جدي است. همچنين همزمان با اين روز ملي، دومين همايش روابط عمومي الكترونيك با پيام رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام درهتل سيمرغ تهران برگزار شد و مقالاتي پيرامون جايگاه و كاربرد روابط عمومي در فضاي مجازي و اينترنت نيز ارائه گرديد.

يكي‌ از برنامه‌هاي‌ به‌ مورد اجرا گذاشته‌ شده‌ در مراسم‌ افتتاحيه‌ سومين‌ كنفرانس‌ بين‌المللي‌روابط عمومي‌ كه‌ در روز 25 آبان‌ماه‌ سال‌ جاري‌ در محل‌ همايش‌هاي‌ بين‌المللي‌ صدا و سيما برگزارشد تقدير و تجليل‌ از تعالي‌گران‌ روابط عمومي‌ بود. يعني‌ سازمان‌ها و موسساتي‌ كه‌ مجريان‌كنفرانس‌ را براي‌ برگزاري‌ موفق‌تر آن‌ ياري‌ و حمايت‌ مالي ‌كردند و نقش‌ اسپانسر را ايفا نمودند. ولي‌متاسفانه‌ در برخي‌ رسانه‌ها اين‌ تقدير و تجليل‌ به‌ شكلي‌ انعكاس‌ يافت‌ كه‌ تداعي‌كننده ‌آن‌ بود كه‌ ”روابط عمومي‌ها برتر كشور معرفي‌ شدند“ در حالي‌ كه‌ برنامه‌اي‌ با اين‌ عنوان‌ در كنفرانس‌ تدارك‌ و در نظرگرفته‌ نشده‌ بود و به‌ نظر مي‌رسد انتخاب‌ زمان‌ تجليل‌ از تعالي‌گران‌ روابط عمومي‌ در مراسم‌افتتاحيه‌ كه‌ معمولا مرسوم‌ نبوده به‌ بروز چنين‌ اشتباهي‌ از سوي‌ رسانه‌ها دامن‌ زده‌ شد كه‌ لازم‌است‌ از سوي‌ مجريان‌ و بانيان‌ برگزاري‌ كنفرانس‌ مذكور اطلاع‌رساني‌ مناسب‌ در اين‌ خصوص‌صورت‌ پذيرد. هرچند كه‌ همگان‌ نيز معتقدند كه بايد از حاميان‌ برگزاري‌ چنين‌ كنفرانس‌هايي‌ كه‌ توسط بخش‌ خصوصي هم‌ برگزار مي‌شود و جز با حمايت‌ اين‌ گونه‌ سازمان‌ها قابل‌ اجرا نيست‌ تقدير و تشكر گردد.

در دو ماه‌ پيش‌ رو (آبان‌ و آذرماه‌ سال‌ جاري‌) جامعه‌ روابط عمومي‌ ايران‌ شاهد چهار رويدادبزرگ‌ علمي‌ روابط عمومي‌ در كشور خواهند بود. اولين‌ رويداد برگزاري‌ سومين‌ كنفرانس‌ بين‌المللي‌روابط عمومي‌ در روزهاي‌ 25 و 26 آبان‌ماه‌ در مركز همايش‌هاي‌ بين‌المللي‌ صدا و سيما، دومين‌ وسومين‌ رويداد برگزاري‌ سومين‌ جشنواره‌ تحقيقات‌ و دومين‌ سمپوزيوم‌ بين‌المللي‌ روابط عمومي‌ باموضوع‌ پروابط عمومي‌ بحران‌پ در روزهاي‌ 12 تا 14 آذرماه‌ در محل‌ همايش‌هاي‌ بين‌المللي‌ سالن‌رازي‌ و چهارمين‌ رويداد جشنواره‌ انتشارات‌ روابط عمومي‌هاست‌ كه‌ در روزهاي‌ 7 تا 9 آذرماه‌ درمركز پرورش‌ فكري‌ كودكان‌ و نوجوانان‌ برگزار مي‌گردد. اگرچه‌ اين‌ رويدادهاي‌ علمي‌ روابط عمومي‌كه‌ عمدتٹ توسط موسسات‌ و انجمن‌هاي‌ غيردولتي‌ روابط عمومي‌ اجرا مي‌شود نقش‌ موثري‌ دراعتلاي‌ اين‌ علم‌ و حرفه‌ در كشورمان‌ خواهد داشت‌ ولي‌ سوال‌ اساسي‌ اين‌ است‌ كه‌ آيا بهتر نبود براي‌امكان‌ حضور فعال‌تر و بهره‌مندي‌ موثر خانواده‌ روابط عمومي‌ ايران‌ فاصله‌ مناسب‌تري‌ براي‌برگزاري‌ هر كدام‌ از رويدادهاي‌ مذكور در طول‌ سال‌ پيش‌بيني‌ و اجرا مي‌شد تا شاهد تراكم‌برنامه‌هاي‌ روابط عمومي‌ فقط در يكي‌ دوماه‌ از سال‌ نباشيم‌؟!

اين‌ روزها يكي‌ از مباحثي‌ كه‌ در حوزه‌ فعاليت‌ روابط عمومي‌ وزارتخانه‌ها و سازمان‌هاي‌ دولتي‌ مطرح‌شده‌ است‌ بخشنامه‌ ابلاغي‌ از سوي‌ معاونت‌ اول‌ رئيس‌ جمهوري‌ براي‌ ساماندهي‌ نشريات‌ درون‌ سازماني‌ وبولتن‌هاي‌ خبري‌ و آموزشي‌ است‌ كه‌ با اظهارنظرهاي‌ متفاوتي‌ همراه‌ شده‌ است‌. در وهله‌ اول‌ بايد گفت‌ نفس‌چنين‌ اقدام‌ و حركتي‌ را مي‌توان‌ به‌ فال‌ نيك‌ گرفت‌ چرا كه‌ متاسفانه‌ شاهد هستيم‌ كه‌ طي‌ دهه‌هاي‌ گذشته‌تاكنون‌ نشريات‌ درون‌ سازماني‌ متعددي‌ توسط دستگاههاي‌ اجرايي‌ منتشر شده‌ كه‌ بسياري‌ از آنها ازهيچگونه‌ ضابطه‌، معيار و استاندارد حرفه‌اي‌ مطبوعاتي‌ و انتشاراتي‌ برخوردار نبوده‌اند و از لحاظ محتوي‌ ونوع‌ مخاطبان‌ دچار مشكلات‌ اساسي‌ بوده‌ است‌، بنابراين‌ لزوم‌ ساماندهي‌، بازنگري‌ و ارتقاء كيفيت‌ و اثرگذاري‌اين‌ گونه‌ نشريات‌ ضروري‌ بوده‌ ولي‌ اين‌ بدان‌ معنا نيست‌ كه‌ بايد از ادامه‌ انتشار نشريات‌ درون‌ سازماني‌جلوگيري‌ يا محدوديتي‌ براي‌ آن‌ ايجاد كرد زيرا يكي‌ از ابزارهاي‌ موثر انتقال‌ دانش‌ و اطلاعات‌ در درون‌ و برون‌سازمان‌هاي‌ دولتي‌ از طريق‌ اقلام‌ انتشاراتي‌ متفاوتي‌ كه‌ شاخص‌ترين‌ آن‌ نشريات‌ هستند امكان‌پذير مي‌گرددو حتي‌ اگر در ساماندهي‌ و بازنگري‌ تشخيص‌ داده‌ شود بايد تعداد اين‌ نشريات‌ با توجيهات‌ علمي‌ آن‌ در برخي‌سازمان‌ها كه‌ فاقد آن‌ هستند افزايش‌ و انتشار يابد. لذا به‌ نظر مي‌رسد واحدهاي‌ روابط عمومي‌ بايد از اين‌ طرح‌استقبال‌ كرده‌ و آن‌ را فرصتي‌ براي‌ بازنگري‌ در وضعيت‌ انتشار نشريات‌ خود ارزيابي‌ و از ادامه‌ انتشارنشريات‌ بي‌محتوي‌، و مواري‌، غيرضرور و هزينه‌بر پرهيز و بر توسعه‌ سطح‌ كيفي‌ نشريات‌ ضروري‌ بارعايت‌ استانداردهاي‌ حرفه‌اي‌ و با تاثيرگذاري‌ بالا اقدام‌ نمايند و از سوي‌ ديگر متوليان‌ اين‌ برنامه‌ (وزارت‌فرهنگ‌ و ارشاد اسلامي‌) مناسب‌ است‌ با رويكرد ساماندهي‌ نه‌ حذف‌ نشريات‌ درون‌ سازماني‌ دولتي‌ زمينه‌ارتقاء هرچه‌ بيشتر سطح‌ كمي‌ و كيفي‌ اينگونه‌ نشريات‌ را در سازمان‌هاي‌ دولتي‌ فراهم‌ آورند.